Titel (NL)
: Ik vergeet niets!
Volgnummer
: 1
Tekenaar
: Giulio De Vita
Schrijver
: Yves Sente
I.S.B.N.
: 978-9055-81716-0
Eerste druk
: 2010
Uitgeverij
: Uitgeverij Le Lombard
Orig. Titel
: Je n'oublie rien!

Kriss ontwaakt in een bed omringt door Walkuren. Kriss was zwaargewond geraakt door de pijlen van de soldaten van het hof van Avondland terwijl ze aftocht dekte van Thorgan en diens familie. Door dit heldhaftig optreden hebben de Walkuren haar van een zekere dood gered en alle pijlen uit haar lichaam verwijderd. Alle pijlen behalve één. Deze pijlpunt zit net onder haar hart en het tribunaal van de Walkuren zal beslissen of deze pijl haar zal doden of niet.
Vooraleer godin Freya voorzitster van het tribunaal haar recht laat gelden wil ze eerst weten hoe Kriss van Valnor geworden is zoals ze nu is, een egoïstische en doortrapte dief en moordenaar.

Het verhaal begon toe Kriss nog een kind was. Haar stiefvader Ferkel was een bruut die haar moeder met de regelmaat van de klok afranselde. Als ze op een nacht zelf slachtoffer wordt van zijn brutaliteiten en haar moeder laat begaan besluit ze weg te lopen. Ze volgt een koopman tot in de stad en komt zo op de markt terecht waar haar neven haar proberen te laten arresteren voor diefstal.

Argun, of boomvoet zoals de koopman die haar verdedigd ook wel wordt genoemd kan alleen maar toekijken hoe de neven Kriss terug naar het dorp Welgrund brengen. Als straf besluit Ferkel haar als slavin te verhuren aan iedereen die ervoor betaald. Haar moeder kan het niet verkroppen dat ze haar dochter aan de grillen van Ferkel overlaat en pleegt zelfmoord door van een rots te springen. Voor Kriss is de maat vol, ze ontsnapt uit haar boeien en gaat naar Ferkel om hem te doden. Ze plant een dolk in diens buik en verlaat haar vervloekte dorp, met de belofte ooit nog terug te keren om zich te wreken.

De tijd gaat voorbij en Kriss overleefd in het woud van de jacht en de visvangst. Tot ze Sigwald, tegenkomt. Hij geeft haar eten en vertelt zijn verhaal. Wij was kunstenaar en artiest. Hij had een fantastisch leven samen met zijn dochter Arlane tot deze ontvoerd en opgesloten werd door de Heer van Alhard. Hij wil haar gaan bevrijden uit het kasteel maar zijn plan is gedoemd om te mislukken. Kriss biedt haar aan om te helpen en in ruil vraagt ze om lessen te krijgen in boogschieten en messenwerpen. Sigwal, ten einde raad stemt toe en enkele dagen later staat Kriss in narrenpak aan de poorten van het kasteel

Kriss wordt onmiddellijk bij Opaal, de dochter van de kasteelheer gebracht. Opaal is mismaakt geboren met een rare neus en korte benen en sinds de dood van haar moeder geeft haar vader toe aan al haar grillen. Kriss krijgt Opaal zo ver dat ze de nacht in haar kamer mag doorbrengen. Ze wacht tot het meisje slaapt op haar dan met een waterkruik bewusteloos te slaan. Via een geheime gang daalt ze de trappen af tot diep in het kasteel waar ze een podium ontdekt omringd door vele kooien. Het duurt niet lang vooraleer ze de kooi van Arlane heeft gevonden en haar kan bevrijden. Via de latrine komen ze uit in de slotgracht maar Kriss kon niet voorkomen dat Arlane een pijl in haar lichaam kreeg tijdens de vlucht. Niet veel later sterft ze in de armen van haar vader.
De wachters die samen met Opaal de achtervolging hadden ingezet worden door Sigwald over de kling gejaagd waardoor Opaal weerloos achter blijft. Hij kan het meisje niet doden maar Kriss denkt er anders over en neemt de taak op haar. Ze doodt het wrede meisje om dan Arlane vredig onder een boom te begraven.

De rest van haar belevingen zal ze een andere keer moeten vertellen want Freya laat haar gaan rusten om van de emoties te bekomen. In het volgende verhaal zullen we dus meer klaarheid krijgen in de wereld van Kriss van Valnor.