Titel (NL)
: Wie een kuil graaft voor een ander...
Volgnummer
: 4
Tekenaar
: Philippe Aymond
Schrijver
: Jean Van Hamme
I.S.B.N.
: 978-9031-42852-6
Eerste druk
: November 2007
Uitgeverij
: Uitgeverij Dupuis
Orig. Titel
: Jeu de dupes

De Amerikaanse CIA vindt het niet leuk dat het CIRCAT werd opgericht. Deze Europese Anti-terrorisme eenheid waarover Orion de leiding heeft, staat niet onder hun controle en dat zit hen niet lekker. Ze willen er meer over weten en zetten een duivels plan op. Ze weten dat Suzan buiten het weten van haar vader een agente is van het CIRCAT en willen haar als lokmiddel gebruiken. Ze zetten een plan op om haar vader te ontvoeren via een terroristische aanval. Ze hopen op deze manier Suzan en het CIRCAT uit hun ten te lokken om er dan alles van te weten te komen.

Tijdens hun vakantie in het Fitzroy's villa in het zuiden van Frankrijk wordt het plan uitgevoerd. James wordt ontvoerd en Suzan verdoofd. Als ze wakker wordt staat Ralph Ellington naast haar bed. Ze kent Ralph nog van in Brussel en is de CIA agent die gepakt werd toen hij het geheime dossier van de Turkse ambassadeur wou stelen. Hij weet Suzan te vertellen dat een persbericht werd uitgezonden door een onbekende Islamitische organisatie en willen haar vader ruilen tegen 20 mannen die gevangen zitten in Guantanamo. Ralph is net aangesteld als attaché op het consulaat in Nice en werd in die hoedanigheid met de zaak betrokken maar in feite maakt hij nog steeds deel uit van de CIA en is dus in het complot betrokken.

Omdat Suzan het gezicht heeft gezien van één van haar overvallers moet ze onder bescherming geplaatst worden maar dat laat Orion niet toe. Hij geeft zich uit als commandant Madrier van het DST (Franse veiligheidsdienst) en neemt haar onder zijn hoede maar hij wordt uitgeschakeld door de CIA. Hoewel hij niet dodelijk gewond is kan hij niet verder en vraagt Suzan om de TGV naar Rijsel te nemen. Ondertussen hebben de Franse politie de vingerafdrukken in de villa nagetrokken en hebben een verband gevonden tussen deze van Suzan en deze gevonden op enkele gestolen juwelen. Zou Suzan de divegge kunnen zijn die de Fransen "de muis" noemen?
Via een zendertje in haar schoenen kan de CIA haar volgen. Ellington kan ook aan boord van de trein gaan om haar ongemerkt te observeren. Hij ziet hoe een oud vrouwtje bij haar is gaan zitten maar weet niet dat het kranige dametje in feite ook een agent is van het CIRCAT. Ze kan Ellington overmeesteren en opsluiten terwijl ze met Suzan op de vlucht gaat. Ze zet Suzan op de bus naar Clermont-Ferrand maar haar positie wordt verraden door een nietsvermoedende snul op de bus. Haar problemen stapelen zich op. De CIA die haar op de hielen zit, de Franse politie die haar zoekt voor de juwelendiefstallen, Orion uitgeschakeld en haar vader nog steeds vermist. Ze wordt opgepikt door een andere senior die haar verteld om naar een rusthuis in het centraal massief te trekken. Daar zal ze veilig zijn. De snul op de bus blijkt een boontje voor haar te hebben want hij stelt haar een lift voor op zijn motor. Hij brengt haar zo ver als hij kan maar het laatste stuk moet ze te voet afleggen. Het bejaardetehuis blijkt het coordinatiecentrum van CIRCAT te zijn. Ze ontmoet er de oprichter die zich Centaurus laat noemen. Het CIRCAT bestaat uit honderden bejaarden die vroeger voor de inlichtingendiensten van allerlei landen werkten. Zij coordonneren de akties die agenten op het terrein uitvoeren. Suzan weet nu eindelijk dat ze voor een dienst werkt die aan de goede kant van de wet staat.

De CIA beseft dat ze Suzan kwijt zijn en laten de operatie varen. Ze laten haar vader vrij in Marseille. Suzan vertrekt naar haar vader wetende dat ze haar nu moet gaan verantwoorden voor de juwelendiefstallen die de carrière van haar vader wellicht de grond in zal boren. Centaurus heeft haar echter beloofd dat dit geen probleem meer zou zijn maar ze heeft er niet veel vertrouwen in en wordt met knikkende knieën ondervraagd door de Franse politie. Ze wordt geconfronteerd met haar heler maar deze zegt haar niet te kennen. De Fransen kunnen niet anders dan haar te laten gaan en de zaak te sluiten.