|
Kiekeboe is een Vlaamse familiestrip in de lijn van de traditionele Vlaamse dagbladstrip.
Merho leerde het vak bij grootmeester Willy Vandersteen. Net als Vandersteen is
Merho
een boeiend verteller. Hij slaagt erin om regelmatig een actueel feit om te werken tot een
gezellig, grappig en spannend stripverhaal.
Kiekeboe is een echte familiestrip. De personages zijn zo uit het leven gegrepen dat iedereen
wel enkele van zijn familieleden of kennissen meent te herkennen. De Kiekeboes als familie
zijn immers zo doorsnee als het maar kan. Niet arm, niet rijk. Vader, moeder en twee kinderen:
een jongen en een meisje.
De leefwereld van het gezin Kiekeboe is eveneens bijzonder herkenbaar. Veel recente trends
worden hier en daar als verhaalstof gebracht en ook de internationale politiek moet er op een
vaak overtuigende manier aan geloven. Veel van de verhalen zijn dus gebaseerd op echt gebeurde
feiten, maar Merho
weet er telkens een draai aan te geven, zodat het verhalen van alle tijden worden die niet
gebonden zijn aan een bepaalde periode.
Zowel jonge als volwassen lezers kunnen plezier beleven aan de spitse dialogen tussen de
verschillende personages. Vaak zijn er echte doordenkers in verwerkt.
Dat in een Vlaamse strip humor wordt gebruikt is doodgewoon. Maar een variatie en kwantiteit
zoals in Kiekeboe is eerder uitzonderlijk. De meest opvallende vorm van Kiekboe-humor is het
gebruik van grappige namen. Eigen aan Kiekeboe zijn ook de running gags, de grappen die een
heel verhaal of de hele reeks blijven doorlopen. Merho's talent voor spitsvormige humor is
niet helemaal verwonderlijk als men weet dat de tekenaar fervent liefhebber is van het Nederlands
cabaret. Zowel van de grote drie (Wim Kan, Wim Sonneveld en Toon Hermans) als van hedendaagse
artiesten als Freek de Jonge en Youp van 't Hek. Verder is
Merho
een groot bewonderaar van het komische duo Laurel en Hardy.
De invloed van taal en situatie-humor is duidelijk in zijn werk terug te vinden. Het resultaat
is een spetterende avonturenreeks met een stevige humoristische onderbouw. Zo ontving Merho
voor zijn serie Kiekeboe in 1983 de stripgidsprijs. In Antwerpen bestaat een snorrenclub, die
elk jaar opnieuw de snor van het jaar verkiest. Kiekeboe was de snor van het jaar in 1984 en
vertoeft daar in gezelschap van ondermeer Ted de Braak en Toots Thielemans. In 1991 ontving
hij de prijs voor de beste Vlaamse stripreeks van de Kamer van Belgische stripexperten.
Ook het kleine scherm had gedacht aan de familie Kiekeboe. In 1992 werd het verhaal Het Witte
Bloed verwerkt tot een videofilm. En in 1999 staat er een nieuw filmproject rond Kiekeboe op
stapel. En als het aan Merho en Kiekeboe ligt, staat er nog heel wat te gebeuren. Tot vreugde
van een steeds groter wordend lezerspubliek.
|
