|
Op donderdag 2 oktober 1947 verschijnt de aankondiging van Het geheim van Matsuoka op de
voorpagina van De Nieuwe Gids. Het verhaal introduceert de eerste belangrijke personages:
Detectief Van Zwam, Nero (M. Schoonbaard) en Jef Pedal. In dit eerste deel van de Matsuoka-trilogie
brouwt de Japanner Matsuoka (genoemd naar Yosuke Matsuoka, de Japanse minister van Buitenlandse
Zaken tijdens de oorlog) een bier dat persoonsveranderingen teweegbrengt: zo denkt Van Zwam
dat hij Karel de Grote is, Jef Pedal dat hij Jan met de Hamer is en gelooft het burgermannetje
Schoonpaard (Ook Schoonbaard genoemd) de Romeinse keizer Nero te zijn.
Marc
Sleen herinnert zich dat een zekere Schoonbaard "een directeur of beheerder" was tijdens
de periode van De Nieuwe Gids. Nero zal zijn naam en zijn laurierblaadjes (of is het peterselie?)
achter zijn oren voor altijd behouden.
Samen met kleurrijke nevenpersonages zoal Madam Pheip, Tuizentfloot, Jan Spier, Petoetje en
Patatje en vooral de meer dan geniale Adhemar, groeide Nero in korte tijd uit tot Vlaanderens
populairste dagbladverschijnsel.
Marc
Sleen tekende nu al meer dan 170 Nero albums. Albums vol humor, fantasie, een flinke brok
avontuur en met een kolderieke kijk op de maatschappij met haar grote en kleine kanten. 170
Albums samen goed voor een uniek record van grootste serie in het Guinness Book of records.
Marc Sleen is niet alleen actief als tekenaar en schilder. Met zijn safari's en natuurreportages
heeft hij een reputatie als Afrika-kenner opgebouwd. Afrika vormt dan ook het dekor voor menig
Nero avontuur.
Er zijn uiteraard nog andere stripreeksen die de gezegende leeftijd van 50 jaar bereiken, maar
zelden zijn ze zo nauw verbonden aan één auteur als Nero. Want op enkele kortstondige assistenties
na, heeft Marc Sleen de eerste 45 jaar de strip alleen getekend. In tegenstelling tot al die
andere collega's heeft hij dus niet voor de gemakkelijkste oplossing gekozen, namelijk een
studio oprichten. En ook nu hij de laatste jaren samenwerkt met
Dirk
Stallaert, gaat de Nero-spirit niet verloren. Ondanks het toch hoge productietempo heeft hij de
reeks weten te behoeden voor de gevaren van een eenheidsworst. Nero is trouwens één van de
weinige krantenstrips die je als volwassene nog kan smaken. Het belang van Sleen voor de
Vlaamse strip valt moeilijk te onderschatten.
In 2003 houdt Sleen het voor bekeken, en stopt Nero met bestaan. Zilveren tranen wordt het
laatste album uit de reeks.
|
