11. De tijdspiraal

Yoko en haar vrienden draaien een reportage in Bali en omdat er wat problemen zijn met de camera's logeren ze enkele dagen bij haar neef Izumi. Haar jeugd bracht ze voor een deel door bij haar neef en toen sloot ze een hechte band met Gounda, een olifant. Bij valavond gaat ze richting de oude tempel om Gounda te trakteren op een lekker bad. Terwijl de olifant nog wat nageniet gaat Yoko rondneuzen in de tempel en ziet dan opeens twee gewapende mannen die net met een helikopter zijn geland. Ze plaatsen rare dingen op de grond en gaan dan snel naar de kant. Enkele momenten later begint er voor haar ogen een vreemd toestel te materialiseren op de plek waar de mannen markeringen hadden geplaatst. Uit het toestel komt een jong meisje en er volgt een conversatie die Yoko helaas niet kan horen.

Yoko ziet hoe de mannen het meisje belagen en ze kan niet anders dan haar ter hulp schieten. Terwijl het meisje terug naar haar toestel vlucht kan Yoko één belager uitschakelen maar ze kan niet voorkopen dat de andere man op het meisje schiet waarna hij voor haar ogen verdampt in een raar licht. De andere man vlucht weg en Yoko kan het meisje helpen om haar schouder te verzorgen en vraagt om uitleg. Het meisje heet Monya en haar toestel is een tijdmachine. Zij komt uit de 39ste eeuw en is blijkbaar de laatste aardbewoner en kwam terug naar deze tijd met een opdracht. In deze tijd wordt er door Stephen Webbs onderzoek gedaan dan vele eeuwen later de grondslag zou vormen voor een contractiebom die de volledige mensheid zal uitroeien. Haar doel is dus om dat onderzoek te saboteren.

Op de rug van Gounda rijden ze beiden terug naar haar neef om hun het verhaal te vertellen in de hoop dat ze Moyna kunnen helpen. Samen luisteren hoe de aarde onleefbaar werd en hoe de mensheid de ruimte wou koloniseren maar ze waren te laat. Enkel een klein ruimtestation overleefde de tragedie. Het was het station waar haar vader werkte samen met een assistent. Haar moeder zond haar voor de tragedie naar het station, niet wetende dat er een veroordeelde moordenaar aan boord was. Haar vader zou later zijn assistent Leyton en de moordenaar naar deze tijd sturen om Webbs te doden. De moordenaar had andere plannen. Eens in het heden zou hij Leyton doden en met de kennis van Webbs en de tijdmachine zou er een fortuin aan hun voeten liggen. Het liep door tussenkomst van Yoko net iets anders af.

Terwijl Moyna wat rust besluiten Yoko en Izumi een voorwerp uit de 39ste eeuw te onderzoeken en ontdekken zo een inbreker in het kantoor. Het is de man die Yoko enkele uren voordien had aangepakt. Hij was hen gevolgd en wou naar zijn opdrachtgevers bellen om hem te komen oppikken. Dit opdrachtgevers bouwen een grote antenne op de Drakenberg. De baas van zijn opdrachtgevers is niemand minder dan Webbs. Yoko en haar vrienden vliegen naar de Drakenberg. Yoko en Monya nemen het toestel van de belagers terwijl Paul en Ben met de helikopter van Izumi vliegen. Na enkele uren zien ze de Drakenberg en de imposante antenne opduiken.

Eens terug op vaste grond worden ze naar Webbs gebracht die hen meeneemt naar de antenne op de top van de berg waar hij hen uitlegt hoe hij in een Japanse basis die aanwezig was in de Drakenberg een primitieve deeltjesversneller vond alsook een energietransformator die enkel hijzelf kon benaderen. Hij deed enkele proeven en zonder het te beseffen maakte hij antimaterie aan. Maar hij was niet de eerste, want blijkbaar hadden de Japanners reeds proeven met antimaterie gedaan. In de hoop de professor overtuigd te hebben om niet verder te werken aan de uitvinding vertrekken alle vrienden samen in de helikopter. Terwijl ze over het oerwoud vliegen krijgt Monya een signaal binnen dat afkomstig is van de eerste tijdsmachine. De machine is volledig intact en dat brengt Yoko op het idee om naar het verleden te reizen. Haar om was in de oorlog de baas van de basis en hij weet wellicht meer over het onderzoek dat in 1943 werd gevoerd. Een zeer riskante missie gezien de tweede wereldoorlog in volle gang is. Yoko is niet van haar idee af te brengen en enkele dagen later brengt Moyna haar naar 1943.

Yoko heeft kleding uit die periode meegebracht en als ze omgekleed is ziet ze enkele soldaten die met een vrachtwagen in de buurt zijn. Ze verstopt haar in de laadbak en hoort zo de gesprekken van de soldaten. Als eksters kwekkelen ze over een luitenant Amemiya die corrupt zou zijn en zich samen met enkele soldaten verrijkt op de rug van de bewoners. Als ze in het kamp aankomen duurt het niet lang vooraleer Yoko wordt ontdekt. Ze vraagt om voorgeleidt te worden bij haar oom Kolonel Toshio Ishida maar de soldaten brengen haar eerst naar Luitenant Amemiya die haar eerst wil verhoren. Yoko beseft dat ze de pineut is en vlucht weg langs het raam maar ontdekt zo het bureel van haar oom. Als ze die kan overtuigen over wie ze werkelijk is kan haar missie slagen. Haar oom, nog niet overtuigd van haar verhaal, brengt haar toch naar de drakenberg waar professor Hideki Minai haar alles zal verklaren. De Japanners hebben in de berg immers een levende entiteit gevonden die zich blijkt te voeden met antimaterie. Het wezen staat in telepathisch contact met de professor die in zijn hoofd allerlei formules geprojecteerd krijgt al zou hij ze zelf bedacht hebben. Op die manier wist Minai hoe hij antimaterie moest maken om het wezen ermee te kunnen voeden. Maar nu de antimaterie is ontdekt kan er ook een bom van gemaakt worden die hele steden kan verwoesten tot zelfs de planeet. Deze uitvinding moet stopgezet worden als de mensheid veilig wil gesteld worden. De gedachte om alles stop te zetten bereikt echter ook het wezen dat zich plots tegen hen keert. In de aanval komt professor Minai om het leven en Toshio Ishida kan nipt ontkomen en beseft dat hij de ruimte waarin het wezen woont moet dichtmetselen. Yoko kan niet meer weg en haar enige kans is om Monya en haar tijdtranslator op te roepen en een tijdsprong te doen naar het heden.

Aangekomen in het heden vertellen ze hun verhaal. Het wezen is kwaadaardig en Webbs voedt het vele keren meer antimaterie dan de Japanners deden in het verleden. Het wezen is nu dus vele malen krachtiger en heeft de aanwezigheid van Yoko "gevoeld". Het wezen probeert te ontsnappen uit haar gevangenis maar enkele ogenblikken voorheen had Webbs reeds een bom de voedingsstroom van het wezen kunnen plaatsen waardoor het vernietigd zal worden. De vernietiging van het wezen wil wel zeggen dat de antimaterie zal vrijkomen met een vernietigende kracht die de volledige berg zal vernietigen. Het monster beseft te laat wat er gebeurd maar zicht zijn laatste woede op Webbs die levenloos achterblijft in het labo. De toekomst is gered maar tegen welke prijs. Monya beseft dat ze nooit meer terug naar huis kan want ze zal er een totaal andere maatschappij aantreffen waar zij niet meer thuis hoort. Izumi en zijn vrouw stellen voor om haar in huis te nemen zodat ze in een normaal gezin kan opgroeien en zo heeft Yoko toch een nieuw nichtje overgehouden aan dit avontuur.