9. Abidjan-Nairobi Express

Titel in originele taal: Abidjan-Nairobi Express
ISBN-nummer: 978-9088-86642-5
Eerste druk: November 2020
Uitgeverij: Uitgeverij L
Tekenaar: Alessandro Barbucci
Scenarist: Arleston

Er gebeuren rare dingen in de Spiegelwereld. Door een onverklaarbare reden verliezen Preshaunen hun haar. Een schande waarmee de ze niet kunnen leven. Sommigen duiken onder maar de meeste sterven uit pure schaamte. De Pausin der Preshaunen roept de hulp in van Fourmille. Ze weten twee dingen: De overgrote meerderheid van de getroffen Preshaunen komen uit de groep van de Authentisten en al deze Preshaunen hebben de Afikaanse stad Abidjan in de afgelopen weken bezicht. Deze stad is het Mekka voor artiesten van allerlei slag en de ideale dekmantel voor Fourmille en haar vrienden op op onderzoek te trekken.

Ze zijn nog maar net aangekomen wanneer Fourmille een nieuwe geest in haar lichaam mag ontvangen. Het is de geest van Niélé Balaka, een jonge vertelster die onlangs de dood vond. Ze had net het verhaal van de Preshaun Fondame vertelt. Een verhaal hoe een Preshaun zijn haar verloor en vluchtte voor de schande. In zijn vlucht ontdekte hij de plant-die-naar-voeten-stinkt en door ervan te eten genas hij en groeide zijn haar terug aan. Ze werd overvallen door gemaskerden die haar vroegen over welke plant het ging en omdat Niélé dat niet wist overdreven ze in hun ondervraging waardoor ze stierf.

Na haar verhaal verlaat de geest van het meisje en gaan ze op zoek naar een botanist maar deze weet eveneens niet over welke plant het dan wel gaat en dus wordt besloten om samen op zoek te gaan naar de plant-die-naar-voeten-stinkt. Met een jungletaxi trekken ze samen met professor Siaka naar het noorden, naar het oerwoud. Dan gaan ze te voet verder, dieper in het oerwoud. Ze hebben al een hele afstand afgelegd als ze worden overvallen door Greyzan en zijn woeste apen. Ze worden gevangen genomen en meegevoerd naar hun dorp. Terwijl Fourmille daar "onderhandelt" over hun toekomst hebben de andere vooruitgang geboekt. Als ze een kale aap zien komen ze te weten dat dit komt door het eten van een orchidee. In die orchidee zat nog een vlieg die giftig is als ze net een bloem heeft bevrucht en zo haaruitval veroorzaakt. Als die vlieg sterft in zo'n orchidee geeft ze een enorme stank af. Het is dus niet de plant zelf die stinkt maar wel de vlieg die erin ligt.

De orchidee komt gelukkig veel voor in de jungle en na een korte zoektocht wordt een labo opgericht om zowel de plant als de vlieg te onderzoeken. Ze hebben nu enkel nog een proefpreshaun nodig. Het toeval wil dat de Autentisten, die het monster dat in iedere Preshaun zit, de vrijheid wil geven een reservaat hebben waar ze vrij kunnen leven als monsters en eveneens op mensen jagen. Het wordt dus een gevaarlijke tocht naar het PPAN, het Preshaun Park African Nature. Gewapend met een blaaspijp wacht Fourmille in een boom tot ze een eenzame Preshaun ziet. Ze schiet hem een pijltje gedrenkt in het gif in de rug en de reactie laat niet lang op zich wachten. Het dier wordt helemaal kaal. Deel één van hun operatie is geslaagd, nu moeten ze enkel nog het tegengif toedienen.

Als Fourmille en Sigisbert terugkeren in het kamp merken ze op dat hun vrienden werden neergeslagen en komen tot de ontdekking dat het proefmonster verdwenen is en er zijn geen vliegen meer op een nieuw extract te maken. Als Niélé zich dan plots weer meester maakt van het lichaam van Fourmille komen ze te weten dat de vliegen verhuizen naar het grote meer om de sterk winden te vermijden. Er zit dus niet anders op dan ook te vertrekken in die richting. Een reis die niet zonder gevaar is want onderweg krijgen ze af te rekenen met sabotage waar Fourmille bijna het leven moet bij laten. Gelukkig komt het niet zo ver en enkele dagen later staan ze aan de oevers van de grote meren waar Konan, de assistent van professor Siaka zich verspreekt. Niélé, herkent de stem van de man als één van haar belagers en zit tevens achter de sabotages. Hij en zijn vrienden willen de preshaunen blijven uitlachen en willen daarom niet dat het tegengif gevonden wordt. Gelukkig zijn rond de meren vliegen genoeg en ze nemen er mee naar huis zodat in alle rust aan een tegengif kan gewerkt worden. Enkele dagen later is het dan zover en zijn de Preshaunen veilig voor verdere aanvallen van haaruitval.